Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013

Άλκης Χατζηανδρέου

The Symptom 4 / Η δι-αφάνεια του σεξ

Εγκαίνια: 25 Μαΐου 2013 | 20.00
Διάρκεια έκθεσης: 25 Μαΐου – 16 Ιουνίου, 2013
Ώρες λειτουργίας της έκθεσης: καθημερινά 5-10μμ, στο χώρο του παλαιού νοσοκομείου της Άμφισσας.


Δεν υπάρχει τίποτα πιο απλό και ανθρώπινο από την επιθυμία 
«Επιθυμία», Βεβηλώσεις, Giorgio Agamben


Οι εικόνες του See my desire. Break through yours είναι το αποτέλεσμα του πειραματισμού του Άλκη Χατζηανδρέου με τις δυνατότητες που αναπτύσσονται σε τόπους στο διαδίκτυο, όπου η διάδραση μεταξύ των χρηστών αφορά στις σεξουαλική επιθυμία και συμπεριφορα. Σε αντίθεση με την κυρίαρχη βιομηχανία της πορνογραφίας που μονοπωλιακά κρατάει έγκλειστη και άρα ελέγξιμη, κάθε δυνατή αναπαράσταση της ανθρώπινης σεξουαλικής συμπεριφοράς, αυτό εδώ αποτελεί υπόθεση των ίδιων των χρηστών. Φτιάχνοντας το προφίλ και το κωδικό όνομα που θέλουν, οι χρήστες δημιουργούν την περσόνα που επιθυμούν, ανταλλάζοντας ερασιτεχνικά βίντεο και φωτογραφίες. Τέτοιου είδους διαδράσεις φέρνουν πιο κοντά το «υλικό» και το «εικονικό». Η πραγματικότητα παράγεται εκ νέου ως «υλική» και «εικονική», ταυτόχρονα και η περσόνα του καθενός είναι, συγχρόνως, σώμα και εικόνα.


Σε άλλους τόπους κοινωνικής διαδικτύωσης, όπως το Facebook, το Twitter ή το Youtube, η υϊοθέτηση μιας περσόνας ως μέσο επικοινωνίας, καταγραφής και σχολιασμού της πραγματικότητας είναι, επίσης, συνήθης πρακτική. Μόνο που συνήθως, σε αυτές τις περιπτώσεις, πρόκειται για περσόνες που αναφέρονται στην πραγματικότητα με όρους ταυτότητας. Πρόκειται, λοιπόν, για την κοινωνική πραγματικότητα όπως δομείται (και, κατ’επέκταση, αποδομείται) απο την κυρίαρχη κοινωνική συναντίληψη η οποία ορίζει συμπεριφορές και κοινωνικές ταυτότητες. Αντίθετα, η «πραγματικότητα» που παράγεται εδώ, εξαιτίας, ακριβώς, του οριακού της περιεχομένου, καταφέρνει να διαπεράσει την οθόνη που προστατεύει το/τη «χρήστη» από το/τη «θεατή». Οι χρήστες είναι, ταυτόχρονα, ηθοποιοί και θεατές, δράστες και δρώμενα, καθώς αρθρώνουν και εικονοποιούν τις επιθυμίες τους. Οι γυμνές αυτές επιθυμίες γίνονται, σκόπιμα, ορατές και οι χρήστες δεν φοβούνται να παίξουν στις τρωτές πτυχώσεις μιας ταυτότητας που κοινωνικά στήνεται για να επιβάλλεται ως άτρωτη. Με αυτό τον τρόπο, οι «χρήστες» προσεγγίζουν τους «θεατές» για να τους δείξουν πόσο απροστάτευτοι και απειλούμενοι είναι όσο το βλέμμα των τελευταίων παραμένει ηδονοβλεπτικό και όσο αυτοί δεν τολμούν να διαπεράσουν, αντίστοιχα, τη δική τους οθόνη. Τους προκαλούν, έτσι, να αποθέσουν την ασπίδα που παραλλάζει τις «μη πραγματικές» επιθυμίες και τις εμφανίσεις τους. 
 

Ο Άλκης Χατζηανδρέου χρησιμοποιεί υλικό από τα βίντεο των χρηστών για να δημιουργήσει λυρικές «προσωπογραφίες» φωτογραφίζοντας περσόνες και όχι πρόσωπα. Τα πρόσωπα, τα σώματα και το περίγραμμά τους διαβρώνονται από ανοίκιες φαντασιώσεις και διακόπτονται από τρυφερές εντάσεις. Το καθεαυτό σώμα, εδώ, δεν είναι παρά το δέρμα της οθόνης, που δίνει στους χρήστες το χώρο της δράσης τους, ένα χώρο, πραγματικό και φανταστικό, ταυτόχρονα. Ο χώρος όπου μπορούν να δρούνε ως υποκείμενο και αντικείμενο του πόθου (τους) συγχρόνως. Οι εικόνες μορφοποιούν το χώρο αυτών το σωμάτων. Οι ρυθμίσεις μεταβάλλονται, η διάρκεια διακόπτεται, οι φόρμες στρεβλώνονται, οι μορφές δείχνονται ατελώς: η μετατροπή της δράσης σε αρχείο δεν μπορεί να διασωθεί ως παράθεση εικόνων. Αντίθετα, οι λήψεις υπερτίθενται διασώζοντας μόνο το χρώμα και την υφή της αύρας της κάθε περσόνας. Παρά τη μεγένθυνση, ο φακός αναπόφευκτα καταγράφει το πλαίσιο της οθόνης, τον κέρσορα, τα σύμβολα play, download και stream, τους τίτλους των βίντεο, την ίδια την οθόνη. Και καθώς το πλαίσιο της οθόνης υπερχειλίζει με επιθυμίες και εικόνες, τα βίντεο, εκτός πλαισίου πια, δεν ακολουθούν οδηγίες χρήσης και προβολής. Καμιά εικόνα δεν είναι υπεράνω υποψίας. Η επιθυμία διαρρέει εντός και εκτός κάθε πλαισίου. Οι εικόνες της εκφρασμένης επιθυμίας αντιστέκονται στον εγκλεισμό και αυτό πρέπει να γίνει ορατό.

Μαρία Πετρίδη



Δεν υπάρχουν σχόλια: