Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

Γιώργος Σκυλογιάννης

Σημείωση για μια επιστροφή

 Πάμε να περπατήσουμε, κάπου θα βρούμε να περπατήσουμε. -Τόπο θα βρούμε; - Στο χώρο, δεν πειράζει, ας βαδίζουμε στο χώρο τον απρόσωπο....  

Εν αρχή ην ο χώρος ή μάλλον ο τόπος....γιατί πως αλλιώς θα μπορούσα μετα από τόσα χρόνια να επιστρέψω;...
Στο χώρο περιφέρεσαι "άσκοπα", αλλά δε μένεις, δεν επιστρέφεις.
Σε μια εποχή που ο απρόσωπος χώρος διευρύνεται αφανίζοντας τους τόπους, θα πρέπει να λογίζονται τυχεροί όσοι έχουν έναν τόπο.
Χάρμαινα!
Ο ήχος του ονόματος της και μετα η σιωπή και η μοναχικότητα της. Η μυρωδιά του δέρματος και του ζώου, το χωμάτινο νερό.
Η αίσθηση του "ασήμαντου", του φτωχού, του πρόσκαιρου.
Οι μνήμες της που από παιδί με ακολουθούν....
Και τα γαιώδη χρώματα της, "βρώμικα", της σήψης, οι ύλες, οι δικές της, να κάνουν την εμφάνιση τους, να εισχωρούν στη ματιέρα και στο χρώμα της δουλειάς μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: